Chapelles, bals en boulevard: het carnavalsfeest van Duinkerke

De chapelle, het warme hart van het carnaval

De chapelle is het warme hart van het carnaval. Carnavalisten zetten hun huis, hun garage of een café open voor vrienden om een hapje te eten, iets te drinken en te zingen, voor ze terug de bande in trekken. U stapt er niet binnen zoals in een café: u gaat er naartoe omdat u uitgenodigd bent, of samen met iemand die de gastheren kent.

Wie u ontvangt, noemt men gewoon "mon oncle" en "ma tante" (nonkel en tante).

Op tafel staan de klassiekers: uiensoep, haring, podingue (een pudding met rozijnen), beultekaze (hoofdvlees), pot'je vleesch, en genoeg om het glas te heffen. Sommige chapelles zijn uitgegroeid tot vaste afspraken, zoals die van het stadhuis op de ochtend van de bende van de vissers, of die van de brandweer van Malo voor het Bal de la Violette.

De bals in het Kursaal

's Avonds gaat het feest verder in het Kursaal, in Malo, met zicht op zee. Elk bal wordt georganiseerd door een carnavalsvereniging, vaak ten voordele van een goed doel, een traditie die teruggaat op de hulpverenigingen voor de families van omgekomen zeelui. Enkele duizenden carnavalisten in clet'che dansen er tot in de vroege uurtjes, tussen orkesten en dj's. En net als in de bande eindigt elk uur met een grote chahut, gevolgd door de Cantate à Jean Bart, die door de hele zaal op de knieën wordt gezongen.

De kaarten koopt u op voorhand in bepaalde winkels in Duinkerke, en de grote bals zijn snel uitverkocht. Voor gezinnen organiseren verschillende gemeenten ook kinderbals, overdag. De volgorde van de grote bals staat op de hoofdpagina van de gids.

Het avant-bal met zicht op zee

Voor het bal spreekt men af voor het avant-bal: bij vrienden thuis, in een café of zelfs op de boulevard van Malo. Men werkt de schmink af, klinkt een glas, warmt de stem op, en dan richting Kursaal.

Het avant-bal met zicht op zee moet u minstens één keer meemaken. Op de boulevard komt u onbekenden tegen die voor de duur van een liedje vrienden worden, u klinkt met een verpleegster met snor of een reuzenkreeft, en de ene lachbui volgt op de andere, de hele avond lang. Alleen al naar de clet'ches van de anderen kijken is een spektakel: iedereen overtroeft elkaar in fantasie, van bontjassen tot pruiken, van pailletten tot de gekste hoeden. De sfeer is gemoedelijk, hartelijk en zonder gedoe. Dat is de carnavalsgeest: u komt samen feesten, niet tegen elkaar.

Op een balavond heeft iedereen zijn herbruikbare beker bij en wordt de boulevard één grote openluchtbar. U bestelt een drankje in het ene café, drinkt het uit in het volgende, laat het bijvullen in een derde, en zo schuift u op van ontmoeting naar ontmoeting tot aan de ingang van het Kursaal. Geen glas op straat tijdens het feest: de beker is de regel, en ook veiliger.

Van het eerste tot het laatste bal

Van het eerste tot het laatste bal van het seizoen veranderen de carnavalsweekends de boulevard van Malo. Aan weerszijden van het Kursaal schuiven tientallen cafés en restaurants tafels en stoelen opzij om voor één avond echte discotheken te worden. Achter de draaitafels spelen de dj's de hits die iedereen doen meezingen, van de jaren 80 tot vandaag. Men komt er voor het bal om op te warmen, en sommigen blijven er de hele nacht zonder zelfs het Kursaal binnen te gaan. En in de vroege uurtjes wachten de frituren op de parking van de Digue des Alliés de laatste carnavalisten op.

Enkele richtpunten: de wachtrij voor het Kursaal vormt zich vooral tussen 22 uur en 23.30 uur, en kan zich over de hele boulevard uitstrekken. Houd uw bontjas goed dicht, de zeewind is genadeloos. Het bal eindigt rond 5 of 6 uur 's morgens, en de overgang van de warme zaal naar de zeelucht is beter dan welke wekker ook.

Punch, diabolo flamand en uiensoep

Op straat schenken de cafés bier, diabolo flamand en punch, per liter verkocht om te delen (reken op 12 tot 15 euro per liter in het seizoen 2026). De diabolo flamand is een derde jenever aangelengd met limonade, soms met een scheutje viooltjessiroop. Een tip van de carnavalisten: u bent hier om lang te feesten, niet om de bande voortijdig af te sluiten.

En als de nacht op zijn einde loopt, is het tijd voor de traditie: uiensoep. Na elk bal en na elke bande eet men ze gloeiend heet in een café dat nog open is, of in een chapelle. Op de boulevard serveren tal van zaken ze, ideaal om op krachten te komen voor u naar huis gaat.

Voor een echte maaltijd serveren de brasseries pot'je vleesch en Vlaamse stoverij, en langs de bandes zijn de frituren koning. Onze favoriete adresjes staan op de pagina Eten.

De zot'che

Op het carnaval hoort de zot'che erbij: een klein kusje op de mond, tussen carnavalisten, wie het ook zijn. Het is een gebaar van kameraadschap, geen verleiding. Niemand is verplicht ja te zeggen, en een glimlach volstaat om te weigeren: niemand zal het u kwalijk nemen.

Zelfs de politie lacht mee

Hier lacht zelfs de politie mee. De carnavalisten chahuten hen heel vriendelijk, vragen hen om zot'ches, en de agenten poseren graag mee op de foto. Op de boulevard ziet u vaak Belgische agenten patrouilleren samen met hun Franse collega's: toezicht onder neven, wat de goede sfeer alleen maar ten goede komt. Voor een feest met zoveel volk blijft de sfeer opvallend gemoedelijk, en dat is net de geest van het carnaval.

De geuren van het carnaval

Op de boulevard moet u niet verrast zijn als iemand u een prei toesteekt: u bijt erin, u lacht, en u ruikt naar prei tot het einde van de nacht. Op het carnaval horen geuren bij de herinnering. Er is ook de gerookte haring, gevangen bij de worp aan het stadhuis en soms vergeten in een zak van de clet'che... tot het jaar erna. U bent gewaarschuwd.

De andere hoofdstukken